(Down below in english en français Incluido el español) Die Griechen wissen es schon seit 1838, denn in diesem Jahr entschieden sie die Freiheitskämpfe gegen die Türken.
Übrigens: Istanbolu ist griechisch und bedeutet so viel wie „in die Stadt“ für alle, die bei Konstantinopel noch Mal nen Joker brauchen.
Jedenfalls wundert mich nicht mehr, dass ich Griechenland so mag, denn am 25. März feiert man dank orthodoxer Kirche auch Mariä Verkündigung, die Geschichte erzähle ich an anderer Stelle.
Hier, wo Zeus untreu und Epicur konsequent dachte, weiss man, wie man die Ritter der Waiküre empfängt, mit einem Feiertag!
Die Straßen sind geschmückt, Familien sind am Strand und die Nationalbrust befriedigt.
Wisst ihr, wie lange ich nach einem würdigen Namenspatron für meinen Geburtstag suchte? Unzählige Male suchte ich vergeblich nach Alternativen zu Elton John, Tracy Chapman und, na gut, Charly Chaplin.
Aber ich suchte was Heiliges, wie den 4. Juli, den amerikanischen Nationalfeiertag, an den ich meine Führerscheinprüfung bestand oder wenigstens was wie Weihnachten. Aber „good Bye englands Rose“?
Endlich ist auch diese Baustelle abgenommen. Der Bauherr ist glücklich über die Hilfe des Zufalls, den wo die Logik einen Sinn sucht, wird sie immer einen finden
Bis morgen Abend,
Euer Ulf
English Logic always finds a way
The Greeks have known this since 1838, because in that year they decided the fight for freedom against the Turks.
By the way: Istanbolu is Greek and means something like „into the city“ for all those who need another joker for Constantinople.
Anyway, I’m no longer surprised that I like Greece so much, because thanks to the Orthodox Church, the Annunciation is also celebrated on March 25.
Here, where Zeus thought unfaithfully and Epicurus consistently, they know how to welcome the Knights of the Waiküre, with a holiday!
The streets are decorated, families are on the beach and the national breast is satisfied.
Do you know how long I searched for a worthy patron saint for my birthday? Countless times I searched in vain for alternatives to Elton John, Tracy Chapman and, well, Charly Chaplin.
But I was looking for something sacred, like the 4th of July, the American national holiday on which I passed my driving test, or at least something like Christmas. But „good bye English rose“?
This building site is finally finished. The builder is happy to have the help of chance, because where logic seeks meaning, it will always find it
See you tomorrow evening,
Your Ulf
français La logique trouve toujours un moyen
Les Grecs le savent depuis 1838, car c’est cette année-là qu’ils ont décidé de lutter pour la liberté contre les Turcs.
Notons au passage qu’Istanbolu est un mot grec qui signifie „dans la ville“ pour tous ceux qui ont encore besoin d’un joker pour Constantinople.
Quoi qu’il en soit, je ne m’étonne plus que la Grèce me plaise autant, car grâce à l’Église orthodoxe, on y fête aussi l’Annonciation le 25 mars.
Ici, où Zeus était incrédule et Épicure cohérent, on sait comment accueillir les chevaliers de l’onde : en leur offrant un jour férié !
Les rues sont décorées, les familles sont à la plage et la poitrine nationale est satisfaite.
Savez-vous combien de temps j’ai passé à chercher un patron digne de ce nom pour mon anniversaire ? Un nombre incalculable de fois, j’ai cherché en vain des alternatives à Elton John, Tracy Chapman et, eh bien, Charly Chaplin.
Mais je cherchais quelque chose de sacré, comme le 4 juillet, la fête nationale américaine, le jour où j’ai réussi mon examen de conduite, ou au moins quelque chose comme Noël. Mais „good bye English rose“ ?
Ce chantier est enfin terminé. Le maître d’œuvre est heureux de l’aide du hasard, car là où la logique cherche un sens, elle le trouvera.
À demain soir,
Ton Ulf
español
La lógica siempre encuentra un camino
Los griegos lo saben desde 1838, porque en ese año decidieron luchar por la libertad contra los turcos.
Por cierto, Istanbolu es una palabra griega que significa „en la ciudad“, para los que aún necesiten un comodín para Constantinopla.
Sea como fuere, ya no me sorprende que me guste tanto Grecia, porque gracias a la Iglesia Ortodoxa, la Anunciación también se celebra allí el 25 de marzo.
Aquí, donde Zeus era incrédulo y Epicuro consecuente, saben cómo recibir a los caballeros de la ola: ¡dándoles un día de fiesta!
Las calles se engalanan, las familias están en la playa y el pecho nacional está satisfecho.
¿Sabes cuánto tiempo pasé buscando un jefe digno para mi cumpleaños? Incontables veces he buscado en vano alternativas a Elton John, Tracy Chapman y, bueno, Charly Chaplin.
Pero yo buscaba algo sagrado, como el 4 de julio, los días festivos estadounidenses, el día que aprobé el examen de conducir o, al menos, algo parecido a la Navidad. ¿Pero „adiós rosa inglesa“?
Por fin está terminada la obra. El constructor se alegra de la ayuda del azar, porque allí donde la lógica busca el sentido, lo encuentra.
(Down below in english en français Incluido el español) Die Woche hat sieben Tage und jeder Tag hat einen schönen Namen. Der Sonntag ist sozusagen das Hochamt aller Tage.
Am Sonntag, auch wenn es regnet, machen wir es uns gemütlich. „Nein, Sonntag fahren wir zu meiner Mutter“, könnte es jetzt heißen und richtig, an dem Tag, an dem wir frei hätten, haben wir den größten Stress: Nichts zu tun. Und deshalb machen wir, egal ob Rasen mähen, Fenster putzen, Oma besuchen, alles, bloß nicht mit sich allein sein müssen.
Das verschieben wir lieber auf einen Tag wie heute: Samstag. Alle Geschäfte haben auf und ich hab frei: Shoppään.
„Aber erst wird der Müll raus gebracht und denk dran, um zwei hast Du einen Friseurtermin“.
Was ist los mit uns? Ich glaube (was nichts heißen muss,) Von Montags bis Freitags sagt man uns für Geld was wir zu tun haben weil wir schon mit zwei Tagen uns selbst überlassen, überfordert sind.
Das Schlimmste ist absolute Freiheit, denn da kann man nirgendwo anfangen. Als Werber und Autor helfe ich mir aus dieserlei Ängsten, indem ich irgendein Faktum konkret mache, wie heute „Samstag“, Dann kann man daran Worte wie an einen Weihnachtsbaum hängen, aber wo ist der Haken bei „frei“?
Es gibt keinen, deshalb denken wir uns lieber fünf, bevor vier versagen und dann hat man keinen mehr.
Kein Wunder, dass wir eine Vier-Tage-Woche brauchen, wann würden wir sonst das Auto waschen?
Bis morgen Abend,
Euer Ulf
English
Sunday we go to my mother’s
The week has seven days and each day has a beautiful name. Sunday is the high mass of all days, so to speak.
On Sunday, even if it rains, we make ourselves comfortable. „No, we’re going to my mother’s on Sunday,“ we might say, and that’s right, on the day we would have off, we have the greatest stress: nothing to do. And that’s why, whether it’s mowing the lawn, cleaning the windows or visiting grandma, we do everything but have to be alone with ourselves.
We’d rather put that off until a day like today: Saturday. All the stores are open and I have the day off: shopping.
„But first take out the garbage and remember, you have a hairdressing appointment at two“.
What’s wrong with us? I think (which doesn’t necessarily mean anything) we’re being told what to do for money from Monday to Friday because we’re already overwhelmed with two days left to ourselves.
The worst thing is absolute freedom, because there’s nowhere to start. As an advertiser and author, I help myself out of these kinds of fears by making some fact concrete, like „Saturday“ today, then you can hang words on it like on a Christmas tree, but where is the catch with „free“?
There isn’t one, so we’d rather think of five before four fail and then you have none left.
No wonder we need a four-day week, otherwise when would we wash the car?
See you tomorrow evening,
Your Ulf
français
Dimanche, nous allons chez ma mère
La semaine compte sept jours et chaque jour porte un joli nom. Le dimanche est pour ainsi dire la grand-messe de tous les jours.
Le dimanche, même s’il pleut, nous nous mettons à l’aise. „Non, nous allons chez ma mère le dimanche“, disons-nous peut-être, et c’est vrai, le jour où nous aurions congé, nous avons le plus grand stress : rien à faire. Qu’il s’agisse de tondre la pelouse, de nettoyer les fenêtres ou de rendre visite à la grand-mère, nous faisons tout, sauf nous retrouver seuls avec nous-mêmes.
Nous préférons reporter cela à un jour comme aujourd’hui : le samedi. Tous les magasins sont ouverts et j’ai ma journée de libre : faire les courses.
„Mais sors d’abord les poubelles et n’oublie pas que tu as rendez-vous chez le coiffeur à 14 heures“.
Qu’est-ce qui nous arrive ? Je pense (ce qui ne veut pas forcément dire quelque chose) qu’on nous dicte ce que nous devons faire du lundi au vendredi pour de l’argent, parce que nous sommes déjà débordés et qu’il ne nous reste que deux jours pour nous.
Le pire, c’est la liberté absolue, car on ne peut commencer nulle part. En tant que publicitaire et auteur, je m’aide de ce genre d’angoisse en concrétisant un fait, par exemple „samedi“ aujourd’hui, on peut alors y accrocher des mots comme à un sapin de Noël, mais où est le piège de „libre“ ?
Il n’y en a pas, donc nous préférons penser à cinq, avant que quatre ne soient supprimés et qu’on n’en ait plus.
Pas étonnant qu’on ait besoin d’une semaine de quatre jours, sinon quand est-ce qu’on laverait la voiture ?
On se voit demain soir,
Ton Ulf
español
El domingo vamos a casa de mi madre. La semana tiene siete días y cada día tiene un nombre bonito. El domingo es la misa mayor de todos los días, por así decirlo.
El domingo nos ponemos cómodos, aunque llueva. „No, el domingo vamos a casa de mi madre“, podemos decir, y es verdad, el día que tendríamos libre es el que más estrés nos produce: nada que hacer. Ya sea cortar el césped, limpiar los cristales o visitar a nuestra abuela, hacemos cualquier cosa menos estar a solas con nosotros mismos.
Preferimos dejarlo para un día como hoy: sábado. Todas las tiendas están abiertas y yo tengo mi día libre: ir de compras.
„Pero antes saca la basura y no olvides que tienes cita en la peluquería a las dos de la tarde“.
¿Qué nos pasa? Creo (lo que no quiere decir necesariamente nada) que nos dicen lo que tenemos que hacer de lunes a viernes por dinero porque ya estamos sobrecargados de trabajo y sólo tenemos dos días para nosotros.
Lo peor es la libertad absoluta porque no hay por dónde empezar. Como experto en publicidad y autor, me ayudo con esos miedos concretando un hecho, por ejemplo, „sábado“ hoy, luego se le pueden colgar palabras como si fuera un árbol de Navidad, pero ¿dónde está la trampa de „libre“?
No hay ninguna, así que mejor pensar en cinco antes de que se anulen cuatro y no nos quede ninguna.
No me extraña que necesitemos una semana de cuatro días, ¿cuándo si no íbamos a lavar el coche?
(Down below in english en français Incluido el español) Edgar Alan Poe, einer der Meister des Horrors und Grusels, spielte viel mit der Imagination, also Vorstellungskraft seiner Protagonisten.
Wenn Polizisten concludieren, entsteht ein philosophisches Feuerwerk aus Ursache und Wirkung, wie sie nur menschlicher Geist erdenken oder verstehen kann.
Seine Kompetenz lag meines Erachtens also nicht im gruseligen Tatbestand der Vergiftung, um nur ein Beispiel zu nennen,sondern in der Verbindung zwischen Opfer und Täter.
Opfer und Täter waren,in den meisten Geschichten Unschuldige, die, wie eine Mutter zum Kind kamen. Plötzlich, meist bei Nacht, oder zumindest zu kalter, Farbarmer Stunde, wenn es nieselt oder der Nebel alles in eine undurchsichtige Wolke taucht, platzt einem der Kragen oder konkretisiert sich ein Schlachtplan. Um 5 oder noch früher da oder da, am Galgen, ohne Kopf, leblos.
Besser, wenn alle noch schlafen. Dann kann es jeder gewesen sein, denn da wird man ja nicht gesehen. Aber das Netz persönlichkeitsbestimmender Erfahrungen verliert auch Nachts nicht den Halt, man sieht es nur scheinbar noch weniger als Tagsüber, denn Nachts sieht man seine eigenen Fehler nicht, vielleicht übersehen sie ja andere auch?
Die Nacht scheint mir wie ein Dachboden für Kinder. Wenn keiner da ist, traut man sich zu gucken; in die Truhe, die Seele und die Nacht.
Denn nie brennt das Feuer der Rachelust so heiß, wie Abends, wenn man spürt, wie leer der Tag eigentlich war, oder?
Bis morgen Abend,
Euer Ulf
English
Lust for revenge
Edgar Alan Poe, one of the masters of horror and horror, played a lot with the imagination of his protagonists.
When policemen conspire, the result is a philosophical firework display of cause and effect that only the human mind can conceive or understand.
In my opinion, his expertise lay not in the gruesome crime of poisoning, to name just one example, but in the connection between victim and perpetrator.
In most stories, the victims and perpetrators were innocent people who came to the child like a mother. Suddenly, usually at night, or at least at a cold, low hour, when it is drizzling or the fog bathes everything in an opaque cloud, one’s collar bursts or a battle plan takes shape. There or there at 5 or even earlier, on the gallows, headless, lifeless.
Better if everyone is still asleep. Then it could have been anyone, because you can’t be seen. But the web of personality-defining experiences doesn’t lose its grip at night either, you just seem to see it even less than during the day, because at night you don’t see your own mistakes, maybe others overlook them too?
The night seems to me like an attic for children. When no one is around, you dare to look into the chest, the soul and the night.
Because the fire of revenge never burns as hot as in the evening, when you can feel how empty the day has actually been, can you?
See you tomorrow evening,
Your Ulf
français
Envie de vengeance
Edgar Alan Poe, l’un des maîtres de l’horreur et de l’épouvante, a beaucoup joué avec l’imagination de ses protagonistes.
Lorsque des policiers conspirent, il en résulte un feu d’artifice philosophique de causes et d’effets que seul l’esprit humain peut appréhender ou comprendre.
Selon moi, sa compétence ne résidait pas dans le crime atroce de l’empoisonnement, pour ne citer qu’un exemple, mais dans le lien entre la victime et le criminel.
Dans la plupart des histoires, les victimes et les coupables étaient des personnes innocentes qui, comme une mère, venaient voir l’enfant. Soudain, généralement la nuit ou du moins à une heure froide et profonde, quand il bruine ou que le brouillard enveloppe tout d’un nuage opaque, le col explose ou un plan de bataille prend forme. Là ou là, à cinq heures ou même plus tôt, à la potence, sans tête, sans vie.
Mieux vaut que tout le monde dorme encore. Alors tout le monde pourrait l’avoir fait, car on ne peut pas être vu. Mais le réseau des expériences qui déterminent la personnalité ne perd pas sa prise, même la nuit, on semble seulement le voir encore moins que le jour, parce que la nuit, on ne voit pas ses propres erreurs, peut-être que d’autres les ignorent aussi ?
La nuit me semble être un grenier pour les enfants. Quand personne n’est là, on ose regarder dans sa poitrine, dans son âme et dans la nuit.
Car le feu de la vengeance ne brûle jamais aussi fort que le soir, quand on sent à quel point la journée a été en fait vide, n’est-ce pas ?
À demain soir,
Ton Ulf
español
Deseo de venganza
Edgar Alan Poe, uno de los maestros del horror y el terror, jugaba mucho con la imaginación de sus protagonistas.
Cuando los policías conspiran, surge una pirotecnia filosófica de causas y efectos que sólo la mente humana puede captar o comprender.
En mi opinión, su maestría no residía en el horripilante crimen del asesinato por envenenamiento, por poner un ejemplo, sino en la conexión entre víctima y victimario.
En la mayoría de los relatos, la víctima y el autor eran personas inocentes que visitaban al niño como una madre. De repente, normalmente de noche o al menos a una hora baja y fría, cuando llovizna o la niebla lo envuelve todo en una nube opaca, estalla el collar o toma forma un plan de batalla. Aquí o allá, a las cinco o incluso antes, a la horca, sin cabeza, sin vida.
Lo mejor es que todos sigan durmiendo. Entonces todos podrían haberlo hecho, porque no te pueden ver. Pero la red de experiencias que determina tu personalidad no pierde fuerza por la noche, sólo que parece que la ves aún menos que durante el día, porque por la noche no ves tus propios errores, ¿quizá los demás también los ignoran?
La noche me parece un desván para los niños. Cuando no hay nadie cerca, te atreves a mirar en tu propio pecho, en tu propia alma y en la noche.
Porque el fuego de la venganza nunca arde con tanta fuerza como por la noche, cuando te das cuenta de lo vacío que ha estado realmente el día, ¿verdad?
(Down below in english en français Incluido el español)Wenn man klein ist, entdeckt man wie Welt aus der Froschperspektive, alles von unten, groß und gewaltig
Je älter man wird, desto höher wandert der Horizont samt Nase. Manche sprechen gar von grenzenlos. Und das, obwohl sie damit eine Linie bezeichnen.
Diesen Punkt hab ich nie erreicht. Mein Horizont liegt auf Augenhöhe einer dicken Kröte und geben wir es ruhig zu: Da gehört er auch hin. Denn hier unten ist war vieles dreckig oder versteckt, weil selbst Staubkörner Felsendimensionen haben und Schatten noch bedröhlicher sind als ihre Werfer.
Hier, in der Dunkelheit des Verborgenen müssen wohl auch die fantasievollsten Geschichten; liegen. Hier lagen sie schon immer, weshalb ich auch von nun an, aus dieser Perspektive, wenn die Eulen der Minerva fliegen.
Denn was in Griechenland passiert, wenn die Sonne untergeht ist mehr als eines von unzähligen einmaligen Bildern. Hier erwacht das Leben wie eine Geräuschkulisse, mit Schakalen, die vielleicht direkt am Jürmann stehen, so wie sie beim Seia waren, oder die Schildkröte am Strand beim Eierlegen überfielen.
Natürlichlich Nachts, wenn Sonne von Sehstärke abgelöst wird und die Realität zur Fabelwelt gerät. Kommen Sie mit hinter die Spiegel?
Morgen Abend tauchen wir ab, dahin wo noch keiner war, oder einfach in das Nachtleben einer Stadt, wir werden sehen.
Jassu,
Euer Ulf
English Behind the mirrors
When you are small, you discover the world from a frog’s perspective, everything from below, big and mighty
The older you get, the higher your horizon and nose rise. Some even speak of limitless. Even if they mean a limit.
I have never reached that point. My horizon is at the eye level of a fat toad, and let’s admit it: that’s where it belongs. Because down here a lot of things were dirty or hidden, because even dust particles are the size of rocks and shadows are even more cheerful than their casters.
Here, in the darkness of the hidden, must lie the most imaginative stories. That is where they have always been, and that is why from now on, from this perspective, the owls of Minerva fly.
Because what happens in Greece when the sun goes down is more than just one of countless unique images. Here, life comes alive like a soundscape, with jackals perhaps standing right next to the Jürmann, as in Seia, or ambushing the turtle as it lays its eggs on the beach.
At night, of course, when the sun is replaced by sunlight and reality becomes a mythical world. Will you accompany us behind the mirrors?
Tomorrow night we will go where no one has gone before, or simply into the nightlife of a city, we’ll see.
Jassu,
Your Ulf
français
Derrière les miroirs
Quand on est petit, on découvre le monde du point de vue de la grenouille, tout est vu d’en bas, grand et puissant.
Plus tu grandis, plus ton horizon et ton nez s’élèvent. Certains parlent même d’absence de limites. Même s’ils entendent par là une limite.
Je n’ai jamais atteint ce point. Mon horizon se trouve à la hauteur des yeux d’un gros crapaud, et avouons-le : c’est là qu’il doit être. Car ici-bas, beaucoup de choses étaient sales ou cachées, parce que même les particules de poussière ont la taille d’un caillou et que les ombres sont encore plus joyeuses que leurs lanceurs.
C’est ici, dans l’obscurité de ce qui est caché, que doivent se trouver les histoires les plus imaginatives. C’est là qu’elles ont toujours été, et c’est pourquoi, à partir de maintenant, dans cette perspective, les hiboux de Minerve volent.
Car ce qui se passe en Grèce lorsque le soleil se couche est plus qu’une des innombrables images uniques. Ici, la vie s’anime comme un décor sonore, avec des chacals qui se tiennent peut-être juste à côté du Jürmann, comme à Seia, ou qui guettent la tortue lorsqu’elle vient pondre ses œufs sur la plage.
Et bien sûr la nuit, lorsque le soleil remplace la lumière du soleil et que la réalité devient un monde mythique. Allez-vous nous accompagner derrière les miroirs ?
Demain soir, nous irons là où personne n’est jamais allé auparavant, ou simplement dans la vie nocturne d’une ville, nous verrons bien.
Jassu,
Ton Ulf
español Detrás de los espejos
Cuando eres pequeño, descubres el mundo desde la perspectiva de una rana, todo se ve desde abajo, grande y poderoso.
Cuanto más mayor te haces, más alto se vuelven tu horizonte y tu nariz. Algunos hablan incluso de ilimitación. Aunque se refieran a un límite.
Yo nunca he llegado a ese punto. Mi horizonte está a la altura de los ojos de un sapo grande, y seamos sinceros: ahí es donde tiene que estar. Porque aquí abajo muchas cosas estaban sucias u ocultas, porque incluso las partículas de polvo tienen el tamaño de un guijarro y las sombras son aún más alegres que sus fundidores.
Aquí, en la oscuridad de lo oculto, deben encontrarse las historias más imaginativas. Ahí es donde siempre han estado, y por eso a partir de ahora, desde esta perspectiva, vuelan los búhos de Minerva.
Porque lo que ocurre en Grecia cuando se pone el sol es algo más que una de las innumerables imágenes únicas. Aquí, la vida cobra vida como un paisaje sonoro, con chacales tal vez junto al Jürmann, como en Seia, o vigilando a la tortuga mientras desova en la playa.
Y, por supuesto, la noche, cuando el sol sustituye a la luz solar y la realidad se convierte en un mundo mítico. ¿Nos acompañará tras los espejos?
Mañana por la noche iremos donde nadie ha ido antes, o simplemente a la vida nocturna de una ciudad, ya veremos.
(Down below in english en français Incluido el español. Und nur für Aristea heute auch auf griechisch „Στα ελληνικά“) Es gibt in der Natur Alternativen zum Geschlechterspezifikum, wie sagt man es ohne ernsthaft anmaßend zu sein? Vielleicht so: zum Unterschied. (Exemplarische Beispiele Sind Mann und Frau“(Was auch immer dass in voller Kontingenz, also vieldimensionierten Potentialen in conclusio, zusammengenommen, als Ergebnis „so da“, wie Heidegger der Nazi (Wertung!)es wohl nennen würde).
Eine davon nennt man auf Griechisch, wie passend: Autogamie (gr. αὐτό autó „selbst“, γάμος gamos „Ehe“), auch Selbstbefruchtung genannt, formuliert es Wikipedia meines Hauptschulabschlussbilogischen Erachtens passend, dass ich es fortlaufend zitiere „Autogamie ist eine Form der sexuellen Fortpflanzung, bei der nur ein Elternteil vorhanden ist oder genetisch zur Fortpflanzung beiträgt. Das bedeutet, dass ein Individuum in der Lage ist, sowohl weibliche als auch männliche Gameten zu bilden.
Durch Autogamie entstehen genetisch nahe verwandte Nachkommen, die aber – anders als bei ungeschlechtlicher Vermehrung – keinen identischen Genotyp haben. Das liegt an den Teilungsschritten bei der Bildung der Eizellen (Oogenese) und Spermienzellen (Spermatogenese). Die Gameten werden durch die meiotischen Teilungen vom Erbgut her verschieden. Dadurch entstehen bei den Befruchtungen in den Zygoten unterschiedliche Genkombinationen. Die Möglichkeiten der genetischen Rekombination sind allerdings deutlich geringer als bei aus verschiedenen Individuen hervorgehenden Nachkommen.
Autogamie ist also die Fähigkeit der Rekombination, also dem, was bei der UNS BEISPIELSWEISE geschlechtlichen Befruchtung, passiert, um sich SO fortzupflanzen. Überspitzt gesagt, Autogamie will den Unterschied von „Mann“ und „Frau“ verhindern.
Gibt es da noch andere? Fuck, fatalistischer Valsifizierbarkeit, also der Möglichkeit sich so zu geben, dass man wiederlegt werden kann,muss es sie geben, denn sonst gäb es keine Autogamie. WAS IST UNGESCHLECHTLISCHE VERMEHRUNG? Liegt hier der Schlüssel zum Glück, der Verschmelzung zum Primus inter pares, Gleicher unter Gleichen?
Die Agamie. Nie wieder: Wer steht auf und gibt Schreihals Fläschchen (Bewusste biologisch verargumrntierter, nicht poetischer Elipse, als Auslassung des Artikels bei Schreihals). Kein Xy ungelöst (für alle anderssprachigen: Einer damalig in Deutschland prominenten Kriminal“Show, im deutschsprachigen Fernsehen) sozusagen.
Nur ein paar Beispiele, um der Mutmaßung Raum zu geben, dass Gehirn vielleicht nicht die geilste Idee sein kann, sind (danke www und Wikipedia, again, ich sag immer hello again, ach ne, das war was anderes). Jedenfalls:
Quer- oder Längsteilung der Zellen bei Einzellern, z. B. bei Archaeen, Bakterien und einzelligen Algen oder Zytogonie, Abschnürung von Tochterzellen von einer Mutterzelle bei Protozoen. Oh, manchmal nicht die schlechteste Idee, oder Schizogonie, Zerfall einer Zelle in viele Zellen bei einigen Protozoen, also Sprossung und Abschnürung wie bei Hefen, Brot, Bier, Kuchen usw. Oder im prakmatischen Alltag „Ich will schwimmen gehen“, haa, schlechte Idee, denn hier Teilen sich Pilzfäden (Hyphen). Ein erstes deutsches Wort und es ist weiblich! Anstechung. Die Ansteckung mit Fußpilzen, Schimmelpilze bilden durch Mitose (genetische Teilung, was anderes als die Maiose oben) Sporen, die als Enden von Pilzhyphen erkennbar sind (Konidien- ja, entdecke die Möglichkeiten.
Die Lösung für das Deutsche Problem sind wieder mal Kartoffeln.
Reproduktion, ohne Befruchtung. Kein Ehekrach, kein Genderproblem, keine Sprachvarieteten.
Genies der Genetik, anders unter gleichen: eine genetische Vielfalt so perfekt, als gäbe es nur die USA, China, Russland, als „peaky fences“ – Tatort Gartenzaun.
Ich finde da „stolze Eltern“ schöner, auch wenn es objektiv gesehen „entspanntere Alternativen hätte (Konjunktiv,Also Möglichkeit).
Genießen wir unsere Art von Anders, durch die geistige Qualität der Möglichkeit auf Absurdität (Wertung!) , also Probleme zu Lieben (Sucht!).
Es ist vollbracht:
Danke Kartoffel!
Bis morgen,
Euer Ulf
English
Oracle Potato – The solution for everything! There are alternatives to gender in nature, how do you say it without being seriously pretentious? Perhaps like this: the difference. (Exemplary examples are „man and woman“ (whatever that in full contingency, i.e. multidimensional potentials in conclusio, taken together, as a result „so there“, as Heidegger the Nazi (valuation!) would probably call it) One of them is called in Greek, how fitting: autogamy (gr. αὐτό autó „self“, γάμος gamos „marriage“), also called self-fertilization, Wikipedia formulates it appropriately in my opinion, so that I quote it continuously „Autogamy is a form of sexual reproduction in which only one parent is present or genetically contributes to reproduction. This means that an individual is capable of producing both female and male gametes. Autogamy produces genetically closely related offspring, which – unlike asexual reproduction – do not have an identical genotype. This is due to the division steps involved in the formation of egg cells (oogenesis) and sperm cells (spermatogenesis). The gametes become different in terms of their genetic material as a result of the meiotic divisions. This results in different gene combinations in the zygotes during fertilization. However, the possibilities of genetic recombination are significantly lower than with offspring produced from different individuals.
Autogamy is therefore the ability to recombine, i.e. what happens during sexual fertilization in order to reproduce. To exaggerate, autogamy wants to prevent the difference between „man“ and „woman“. Are there any others? Fuck, fatalistic valsifiability, i.e. the possibility of giving oneself in such a way that one can be refuted, must exist, because otherwise there would be no autogamy. WHAT IS ASEXUAL REPRODUCTION? Is this the key to happiness, the fusion to primus inter pares, equal among equals?
Agamy. Never again: Who gets up and gives Schreihals a bottle (deliberate biological, non-poetic elipsis, as an omission of the article in Schreihals). No Xy unsolved (for all those who speak other languages: A prominent „crime“ show in Germany at the time, on German-language television), so to speak.
Just a few examples to give room to the speculation that brains may not be the coolest idea (thanks www and Wikipedia, again, I always say hello again, oh no, that was something else). Anyway:
Transverse or longitudinal division of cells in unicellular organisms, e.g. archaea, bacteria and unicellular algae, or cytogony, strangulation of daughter cells from a mother cell in protozoa. Oh, sometimes not the worst idea, or schizogony, disintegration of a cell into many cells in some protozoa, i.e. sprouting and strangulation as in yeasts, bread, beer, cake etc. Or in practical everyday life „I want to go swimming“, haa, bad idea, because here fungal threads (hyphae) divide. A first German word and it’s feminine! Infection. The infection with foot fungi, moulds form spores by mitosis (genetic division, which is different from maiosis above), which are recognizable as the ends of fungal hyphae (conidia- yes, discover the possibilities.
The solution to the German problem is once again potatoes.
Reproduction, without fertilization. No marital strife, no gender problem, no language variants.
Geniuses of genetics, different among equals: a genetic diversity as perfect as if there were only the USA, China, Russia, as „peaky fences“ – crime scene garden fence.
I find „proud parents“ more beautiful, even if, objectively speaking, there are „more relaxed alternatives“ (subjunctive mood, i.e. possibility).
Let’s enjoy our kind of different, through the mental quality of the possibility of absurdity (evaluation!), i.e. problems to love (addiction!).
It is done:
Thank you potato!
See you tomorrow,
Your Ulf
français
Oracle Potato – La solution à tout ! Il existe des alternatives au sexe dans la nature, comment le dire sans être sérieusement prétentieux ? Peut-être comme ceci : la différence. (Des exemples exemplaires sont „l’homme et la femme“ (quoi que cela puisse être en pleine contingence, c’est-à-dire des potentiels multidimensionnels in conclusio, pris ensemble, comme résultat „ainsi là“, comme Heidegger le nazi (jugement de valeur !) l’appellerait sans doute) L’un d’eux s’appelle en grec, comme il se doit : autogamie (gr. αὐτό autó „soi-même“, γάμος gamos „mariage“), aussi appelé autofécondation, Wikipédia le formule à mon avis de manière pertinente, je le cite donc en continu : „L’autogamie est une forme de reproduction sexuelle dans laquelle un seul des parents est présent ou contribue génétiquement à la reproduction. Cela signifie qu’un individu est capable de produire à la fois des gamètes femelles et des gamètes mâles. L’autogamie donne naissance à des descendants génétiquement très proches qui, contrairement à la reproduction asexuée, n’ont pas un génotype identique. Cela est dû aux étapes de division lors de la formation des ovules (ovogenèse) et des spermatozoïdes (spermatogenèse). En raison des divisions méiotiques, les cellules germinales se distinguent par leur patrimoine génétique. Il en résulte des combinaisons de gènes différentes dans les zygotes pendant la fécondation. Les possibilités de recombinaison génétique sont toutefois bien moindres que pour les descendants issus d’individus différents.
L’autogamie est donc la capacité de recombinaison, c’est-à-dire ce qui se passe lors de la fécondation sexuelle pour se reproduire. En forçant le trait, l’autogamie veut empêcher la différence entre „homme“ et „femme“. Il y en a d’autres ? Merde, l’infalsifiabilité fataliste, c’est-à-dire la possibilité de se donner de manière à pouvoir être réfuté, doit exister, sinon il n’y aurait pas d’autogamie. QU’EST-CE QUE LA REPRODUCTION ASEXUÉE ? Est-ce la clé du bonheur, la fusion pour devenir primus inter pares, l’égal parmi les égaux ?
L’agamie. Plus jamais : qui se lève et donne une bouteille à Schreihals (élipsis biologique consciente, non poétique, comme omission du articlè dans Schreihals). Pas de Xy non résolu (pour ceux qui parlent d’autres langues : Une „série policière“ éminente dans l’Allemagne de l’époque, à la télévision germanophone), pour ainsi dire.
Juste quelques exemples pour laisser place à la spéculation selon laquelle les cerveaux ne sont peut-être pas l’idée la plus cool (merci www et Wikipedia, je dis toujours bonjour, ah non, c’était autre chose). Quoi qu’il en soit :
Division transversale ou longitudinale des cellules chez les organismes unicellulaires, par exemple les archées, les bactéries et les algues unicellulaires, ou cytogonie, étranglement des cellules filles à partir d’une cellule mère chez les organismes unicellulaires. Oh, parfois pas la plus mauvaise idée, ou schizogonie, désintégration d’une cellule en de nombreuses cellules chez certains organismes unicellulaires, c’est-à-dire bourgeonnement et étranglement comme chez les levures, le pain, la bière, les gâteaux, etc. Ou dans la vie pratique de tous les jours „Je veux aller nager“, haa, mauvaise idée, car des filaments de champignons (hyphes) se divisent ici. Un premier mot allemand et il est féminin ! Infection . Lors d’une infection par des mycoses des pieds, les moisissures forment par mitose (division génétique différente de la maïose ci-dessus) des spores reconnaissables comme les extrémités d’hyphes fongiques (conidies – oui, découvrez les possibilités).
La solution au problème allemand est une fois de plus la pomme de terre.
Reproduction, sans fécondation. Pas de dispute conjugale, pas de problème de genre, pas de variantes linguistiques.
Des génies de la génétique, différents parmi leurs pairs : une diversité génétique aussi parfaite que s’il n’y avait que les Etats-Unis, la Chine, la Russie, comme „clôtures pointues“ – scène de crime clôture de jardin.
Je trouve les „parents fiers“ plus beaux, même si objectivement il existe des „alternatives plus détendues“ (conditionnel, c’est-à-dire possibilité).
Apprécions notre façon d’être différents, par la qualité mentale de la possibilité de l’absurdité (évaluation !), c’est-à-dire d’aimer les problèmes (addiction !).
C’est fait !
Merci, patate !
À demain, pour la suite,
Ton Ulf
español
Oracle Potato – ¡La solución para todo! Hay alternativas al sexo en la naturaleza, ¿cómo se puede decir eso sin ser seriamente pretencioso? Tal vez así: la diferencia. (Los ejemplos principales son „hombre y mujer“ (sea lo que sea eso en plena contingencia, a saber, potenciales multidimensionales in conclusio, tomados juntos, como resultado „tan ahí“, como probablemente lo llamaría Heidegger, el nazi (¡juicio de valor!)). Uno de ellos se llama en griego, como debe ser: autogamia (griego: αὐτό autó „uno mismo“, γάμος gamos „matrimonio“), también conocido como autofecundación, Wikipedia lo formula acertadamente en mi opinión, así que lo citaré continuamente: „La autogamia es una forma de reproducción sexual en la que sólo uno de los progenitores está presente o contribuye genéticamente a la reproducción. Esto significa que un individuo es capaz de producir tanto gametos femeninos como masculinos. En la autogamia se produce una descendencia genéticamente muy próxima que, a diferencia de la reproducción asexual, no tiene el mismo genotipo. Esto se debe a los pasos de división en la formación de óvulos (oogénesis) y espermatozoides (espermatogénesis). Debido a las divisiones meióticas, las células germinales difieren en su material genético. Esto da lugar a diferentes combinaciones de genes en los cigotos durante la fecundación. Sin embargo, las posibilidades de recombinación genética son mucho menores que en el caso de descendientes de distintos individuos.
La autogamia es, por tanto, la capacidad de recombinación, es decir, lo que ocurre durante la fecundación sexual para reproducirse. Si se lleva al extremo, la autogamia quiere evitar la diferencia entre „hombre“ y „mujer“. ¿Hay algo más? Mierda, la verificabilidad accidental fatalista, es decir, la posibilidad de darse de tal manera que uno pueda ser refutado, debe existir, de lo contrario no habría autogamia. ¿QUÉ ES LA REPRODUCCIÓN ASEXUAL? ¿Es la clave de la felicidad, la fusión para convertirse en primus inter pares, el igual entre iguales?
La agamia. Nunca más: quién se levanta y le da el biberón a Schreihals (elipsis biológica deliberada, no poética, como omisión del pronombre en Schreihals). No hay Xy sin resolver (para los que hablan otros idiomas: Una destacada „serie policíaca“ en la Alemania de la época, en la televisión en lengua alemana), por así decirlo.
Sólo algunos ejemplos para dejar espacio a la especulación de que los cerebros podrían no ser la idea más genial (gracias www y Wikipedia, siempre digo hola, oh no, eso era otra cosa). Sea como fuere:
División transversal o longitudinal de células en organismos unicelulares, por ejemplo, arqueas, bacterias y algas unicelulares, o citogonia, constricción de células hijas a partir de una célula madre en organismos unicelulares. A veces no es la peor idea, o la esquizogonia, desintegración de una célula en muchas células en algunos organismos unicelulares, es decir, brotación y estrangulación como en la levadura, el pan, la cerveza, la tarta, etc. O en la vida práctica cotidiana „Quiero ir a nadar“, ja, mala idea, porque aquí los filamentos de los hongos (hifas) se dividen. Una primera palabra alemana, ¡y es femenina! Infección . Cuando se infectan con el pie de atleta, los mohos forman esporas por mitosis (una división genética diferente a la maiosis anterior), que se reconocen como los extremos de las hifas fúngicas (conidios – sí, detecta las posibilidades).
La solución al problema alemán es, una vez más, la patata.
Reproducción sin fecundación. Sin disputas matrimoniales, sin problemas de género, sin variantes lingüísticas.
Genios genéticos que se diferencian entre sí: una diversidad genética tan perfecta como si sólo existieran EE.UU., China y Rusia como „vallas puntiagudas“.
Me parecen más hermosos los „padres orgullosos“, aunque haya objetivamente „alternativas más relajadas“ (condicional, es decir, posibilidad).
Valoremos nuestra forma de ser diferente por la cualidad mental de la posibilidad del absurdo (¡juicio!), es decir, de amar los problemas (¡adicción!).
Ya está.
¡Gracias, patata!
Hasta mañana para la continuación,
Tu Ulf
Στα ελληνικά
Oracle Potato – Η λύση για τα πάντα!
(Παρακάτω στα αγγλικά en français Incluido el español. Και μόνο για την Αριστέα σήμερα και στα ) Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για το φύλο στη φύση, πώς το λες χωρίς να γίνεσαι σοβαρά επιτηδευμένος; Ίσως κάπως έτσι: στη διαφορά. (Παραδειγματικά παραδείγματα είναι το „άνδρας και γυναίκα“ (ό,τι κι αν είναι αυτό σε πλήρη ενδεχομενικότητα, δηλαδή πολυδιάστατες δυνατότητες in conclusio, που λαμβάνονται μαζί, ως αποτέλεσμα „έτσι εκεί“, όπως θα το έλεγε μάλλον ο ναζιστής Χάιντεγκερ (κρίση!)) Μια από αυτές λέγεται στα ελληνικά, πόσο ταιριαστό: αυτογαμία (γρ. αὐτό autó „εαυτός“, γάμος γάμος „γάμος“), γνωστή και ως αυτογονιμοποίηση, η Wikipedia το διατυπώνει κατάλληλα κατά τη γνώμη μου, ώστε να το παραθέτω συνεχώς: „Η αυτογαμία είναι μια μορφή σεξουαλικής αναπαραγωγής στην οποία μόνο ο ένας γονέας είναι παρών ή συμβάλλει γενετικά στην αναπαραγωγή. Αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο είναι ικανό να παράγει τόσο θηλυκούς όσο και αρσενικούς γαμέτες. Η αυτογαμία παράγει γενετικά στενά συνδεδεμένους απογόνους, οι οποίοι – σε αντίθεση με την αγενή αναπαραγωγή – δεν έχουν πανομοιότυπο γονότυπο. Αυτό οφείλεται στα στάδια διαίρεσης που εμπλέκονται στο σχηματισμό των ωοκυττάρων (ωογένεση) και των σπερματοζωαρίων (σπερματογένεση). Οι γαμέτες καθίστανται διαφορετικοί ως προς το γενετικό τους υλικό ως αποτέλεσμα των μειωτικών διαιρέσεων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων στα ζυγωτά κατά τη διάρκεια της γονιμοποίησης. Ωστόσο, οι δυνατότητες γενετικού ανασυνδυασμού είναι σημαντικά μικρότερες από ό,τι με τους απογόνους που παράγονται από διαφορετικά άτομα.
Η αυτογαμία είναι επομένως η ικανότητα ανασυνδυασμού, δηλαδή αυτό που συμβαίνει κατά τη σεξουαλική γονιμοποίηση προκειμένου να αναπαραχθεί με αυτόν τον τρόπο. Για να υπερβάλλουμε, η αυτογαμία θέλει να αποτρέψει τη διαφορά μεταξύ „άνδρα“ και „γυναίκας“. Υπάρχουν άλλες; Γαμώτο, η μοιρολατρική αληθοφάνεια, δηλαδή η δυνατότητα να δίνεις τον εαυτό σου με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορείς να διαψευστείς, πρέπει να υπάρχει, γιατί αλλιώς δεν θα υπήρχε αυτογαμία. ΤΙ ΕΊΝΑΙ Η ΑΓΕΝΉΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΉ; Είναι αυτό το κλειδί της ευτυχίας, η συγχώνευση στο primus inter pares, στον ίσο μεταξύ ίσων;
Αγαμία. Ποτέ ξανά: Ποιος σηκώνεται και δίνει στον Σρέιχαλς ένα μπουκάλι (σκόπιμη βιολογική, μη ποιητική ελίψη, ως παράλειψη της αντωνυμίας στον Σρέιχαλς). Δεν υπάρχει Xy άλυτο (για όλους όσοι μιλούν άλλες γλώσσες: Μια εξέχουσα „αστυνομική“ εκπομπή στη Γερμανία εκείνη την εποχή, στη γερμανόφωνη τηλεόραση), να το πω έτσι.
Μερικά μόνο παραδείγματα για να δώσω χώρο στην εικασία ότι τα μυαλά μπορεί να μην είναι και η πιο ωραία ιδέα (ευχαριστώ www και Wikipedia, και πάλι λέω πάντα γεια σου πάλι, ωχ όχι, αυτό ήταν κάτι άλλο). Τέλος πάντων:
Εγκάρσια ή διαμήκης διαίρεση κυττάρων σε μονοκύτταρους οργανισμούς, π.χ. αρχαία, βακτήρια και μονοκύτταρα φύκη ή κυτταρογονία, στραγγαλισμός θυγατρικών κυττάρων από ένα μητρικό κύτταρο στα πρωτόζωα. Ω, μερικές φορές δεν είναι και η χειρότερη ιδέα, ή σχιζογονία, διάσπαση ενός κυττάρου σε πολλά κύτταρα σε ορισμένα πρωτόζωα, δηλ. φύτρωση και στραγγαλισμός όπως στις ζύμες, στο ψωμί, στη μπύρα, στα κέικ κ.λπ. Ή στην πρακτική καθημερινή ζωή „θέλω να πάω για κολύμπι“, χαχα, κακή ιδέα, γιατί εδώ τα μυκητιακά νημάτια (υφές) διαιρούνται. Μια πρώτη γερμανική λέξη και μάλιστα θηλυκού γένους! Μόλυνση. Η μόλυνση με τους μύκητες των ποδιών, οι μύκητες μούχλας σχηματίζουν σπόρια με μίτωση (γενετική διαίρεση, η οποία είναι διαφορετική από την παραπάνω μίτωση), τα οποία είναι αναγνωρίσιμα ως τα άκρα των μυκητιακών υφών (κονίδια – ναι, ανακαλύψτε τις δυνατότητες.
Η λύση στο γερμανικό πρόβλημα είναι και πάλι οι πατάτες.
Αναπαραγωγή, χωρίς γονιμοποίηση. Ούτε συζυγικές διχόνοιες, ούτε προβλήματα φύλου, ούτε γλωσσικές παραλλαγές.
Ιδιοφυΐες της γενετικής, διαφορετικές μεταξύ ίσων: μια γενετική ποικιλομορφία τόσο τέλεια όσο αν υπήρχαν μόνο οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ρωσία, ως „φράχτες με αιχμές“ – φράχτης του κήπου της σκηνής του εγκλήματος.
Βρίσκω πιο ωραίους τους „περήφανους γονείς“, ακόμα κι αν, αντικειμενικά μιλώντας, υπάρχουν „πιο χαλαρές εναλλακτικές“ (υποτακτική διάθεση, δηλαδή δυνατότητα).
Ας απολαύσουμε το είδος του διαφορετικού μας, μέσα από τη νοητική ποιότητα της δυνατότητας του παραλόγου (κρίση!), δηλαδή των προβλημάτων για να αγαπήσουμε (εθισμός!).
Έγινε:
Σας ευχαριστώ πατάτα!
Oracle Potato – Η λύση για τα πάντα! (Παρακάτω στα αγγλικά en français Incluido el español. Και μόνο για την Αριστέα σήμερα και στα ) Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για το φύλο στη φύση, πώς το λες χωρίς να γίνεσαι σοβαρά επιτηδευμένος; Ίσως κάπως έτσι: στη διαφορά. (Παραδειγματικά παραδείγματα είναι το „άνδρας και γυναίκα“ (ό,τι κι αν είναι αυτό σε πλήρη ενδεχομενικότητα, δηλαδή πολυδιάστατες δυνατότητες in conclusio, που λαμβάνονται μαζί, ως αποτέλεσμα „έτσι εκεί“, όπως θα το έλεγε μάλλον ο ναζιστής Χάιντεγκερ (κρίση!)) Μια από αυτές λέγεται στα ελληνικά, πόσο ταιριαστό: αυτογαμία (γρ. αὐτό autó „εαυτός“, γάμος γάμος „γάμος“), γνωστή και ως αυτογονιμοποίηση, η Wikipedia το διατυπώνει κατάλληλα κατά τη γνώμη μου, ώστε να το παραθέτω συνεχώς: „Η αυτογαμία είναι μια μορφή σεξουαλικής αναπαραγωγής στην οποία μόνο ο ένας γονέας είναι παρών ή συμβάλλει γενετικά στην αναπαραγωγή. Αυτό σημαίνει ότι ένα άτομο είναι ικανό να παράγει τόσο θηλυκούς όσο και αρσενικούς γαμέτες. Η αυτογαμία παράγει γενετικά στενά συνδεδεμένους απογόνους, οι οποίοι – σε αντίθεση με την αγενή αναπαραγωγή – δεν έχουν πανομοιότυπο γονότυπο. Αυτό οφείλεται στα στάδια διαίρεσης που εμπλέκονται στο σχηματισμό των ωοκυττάρων (ωογένεση) και των σπερματοζωαρίων (σπερματογένεση). Οι γαμέτες καθίστανται διαφορετικοί ως προς το γενετικό τους υλικό ως αποτέλεσμα των μειωτικών διαιρέσεων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα διαφορετικούς συνδυασμούς γονιδίων στα ζυγωτά κατά τη διάρκεια της γονιμοποίησης. Ωστόσο, οι δυνατότητες γενετικού ανασυνδυασμού είναι σημαντικά μικρότερες από ό,τι με τους απογόνους που παράγονται από διαφορετικά άτομα.
Η αυτογαμία είναι επομένως η ικανότητα ανασυνδυασμού, δηλαδή αυτό που συμβαίνει κατά τη σεξουαλική γονιμοποίηση προκειμένου να αναπαραχθεί με αυτόν τον τρόπο. Για να υπερβάλλουμε, η αυτογαμία θέλει να αποτρέψει τη διαφορά μεταξύ „άνδρα“ και „γυναίκας“. Υπάρχουν άλλες; Γαμώτο, η μοιρολατρική αληθοφάνεια, δηλαδή η δυνατότητα να δίνεις τον εαυτό σου με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορείς να διαψευστείς, πρέπει να υπάρχει, γιατί αλλιώς δεν θα υπήρχε αυτογαμία. ΤΙ ΕΊΝΑΙ Η ΑΓΕΝΉΣ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΉ; Είναι αυτό το κλειδί της ευτυχίας, η συγχώνευση στο primus inter pares, στον ίσο μεταξύ ίσων;
Αγαμία. Ποτέ ξανά: Ποιος σηκώνεται και δίνει στον Σρέιχαλς ένα μπουκάλι (σκόπιμη βιολογική, μη ποιητική ελίψη, ως παράλειψη της αντωνυμίας στον Σρέιχαλς). Δεν υπάρχει Xy άλυτο (για όλους όσοι μιλούν άλλες γλώσσες: Μια εξέχουσα „αστυνομική“ εκπομπή στη Γερμανία εκείνη την εποχή, στη γερμανόφωνη τηλεόραση), να το πω έτσι.
Μερικά μόνο παραδείγματα για να δώσω χώρο στην εικασία ότι τα μυαλά μπορεί να μην είναι και η πιο ωραία ιδέα (ευχαριστώ www και Wikipedia, και πάλι λέω πάντα γεια σου πάλι, ωχ όχι, αυτό ήταν κάτι άλλο). Τέλος πάντων:
Εγκάρσια ή διαμήκης διαίρεση κυττάρων σε μονοκύτταρους οργανισμούς, π.χ. αρχαία, βακτήρια και μονοκύτταρα φύκη ή κυτταρογονία, στραγγαλισμός θυγατρικών κυττάρων από ένα μητρικό κύτταρο στα πρωτόζωα. Ω, μερικές φορές δεν είναι και η χειρότερη ιδέα, ή σχιζογονία, διάσπαση ενός κυττάρου σε πολλά κύτταρα σε ορισμένα πρωτόζωα, δηλ. φύτρωση και στραγγαλισμός όπως στις ζύμες, στο ψωμί, στη μπύρα, στα κέικ κ.λπ. Ή στην πρακτική καθημερινή ζωή „θέλω να πάω για κολύμπι“, χαχα, κακή ιδέα, γιατί εδώ τα μυκητιακά νημάτια (υφές) διαιρούνται. Μια πρώτη γερμανική λέξη και μάλιστα θηλυκού γένους! Μόλυνση. Η μόλυνση με τους μύκητες των ποδιών, οι μύκητες μούχλας σχηματίζουν σπόρια με μίτωση (γενετική διαίρεση, η οποία είναι διαφορετική από την παραπάνω μίτωση), τα οποία είναι αναγνωρίσιμα ως τα άκρα των μυκητιακών υφών (κονίδια – ναι, ανακαλύψτε τις δυνατότητες.
Η λύση στο γερμανικό πρόβλημα είναι και πάλι οι πατάτες.
Αναπαραγωγή, χωρίς γονιμοποίηση. Ούτε συζυγικές διχόνοιες, ούτε προβλήματα φύλου, ούτε γλωσσικές παραλλαγές.
Ιδιοφυΐες της γενετικής, διαφορετικές μεταξύ ίσων: μια γενετική ποικιλομορφία τόσο τέλεια όσο αν υπήρχαν μόνο οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ρωσία, ως „φράχτες με αιχμές“ – φράχτης του κήπου της σκηνής του εγκλήματος.
Βρίσκω πιο ωραίους τους „περήφανους γονείς“, ακόμα κι αν, αντικειμενικά μιλώντας, υπάρχουν „πιο χαλαρές εναλλακτικές“ (υποτακτική διάθεση, δηλαδή δυνατότητα).
Ας απολαύσουμε το είδος του διαφορετικού μας, μέσα από τη νοητική ποιότητα της δυνατότητας του παραλόγου (κρίση!), δηλαδή των προβλημάτων για να αγαπήσουμε (εθισμός!).
Unser Ritt auf der Waiküre 